داروهای مسکن و فواید و عوارض آنها

داروهای مسکن برای تسکین انواع درد استفاده می‌شود که می‌تواند خفیف، متوسط یا شدید باشد. مصرف زیاد این داروها خطرناک است. انواع مختلفی داروی مسکن وجود دارد و بسته به میزان درد از مسکن‌های متفاوتی استفاده می‌شود. مسکن‌ها برای تسکین دردهای ناشی از التهاب مفصل، جراحی، دندان درد، سردرد، دردهای قاعدگی، سوزش عضلات و … به‌کار می‌روند.

این داروها در دونوع غیراپیوئیدی و اپیوئیدی وجود دارند دردهای خفیف با داروهای غیر اپیوئیدی مانند استامینوفن یا داروهای غیرالتهابی مانند بروفن یا نوروفن درمان می شوند. اما درد های شدید را با مسکن های اپیوئیدی (مشتق تریاک) هستند درمان می شوند. استامینوفن یکی از مهم‌ترین و پرکاربردترین مسکن‌ها است. که علاوه بر خاصیت ضد درد دارای خاصیت ضد تب هم هست.

داروهای مسکن مانند هر داروی دیگری فواید و عوارضی دارند. متاسفانه مصرف بی رویه وبدون درنظر داشتن سوابق بیماری و زمینه های جسمی درافراد موجب خطرات فراوانی می شود. عوارض داروهای مسکن غیراستروییدی نظیرآسپرین ،بروفن ،پیروکسیکام ملوکسیکام ،دیکلوفناک ،ایندومتاسین ،تولمیتین ،مفنامیک اسید و می تواند موجب وزوز گوش و تاثیر بر شنوایی، بروز انواع حساسیت، تشدید آسم، عوارض گوارشی نظیر زخم و یا خونریزی معده و اثنی عشر، بیماری کبدی، خونریزی پوستی – مخاطی و آسیب های کلیوی، قلبی و عروقی شود. مصرف بیش از حد استامینوفن میتواند باعث آسیب و تخریب بافت کبد شود.

انواع مسکن های اپیوئیدی:

  دی‌هیدروکدئین

  کدئین فسفات

   ترامادول

   فنتانیل

  هیدرومورفون

  متادون

  پنتازوسین

  مورفین

انواع مسکن های غیر اپیوئیدی:

  استامینوفن

  بروفن

  نوروفن

 تعدادی از دارو های مهم ضد درد به خانواده های دیگر داروهای اعصاب تعلق دارند. مانند: داروهای ضدافسردگی, ضد صرع, بی حس کننده های موضعی و…..

 که این دارو ها گروهی را به نام داروهای مسکن غیر اپیوئیدی تشکیل می دهند.

  عوارض تداخل دارویی مسکن ها:

  داروهای مسکنی که باید یا با غذا یا شیر بخورید: