موارد مصرف:
آنتی بیوتیک داروهای قدرتمند به حساب می آید،بیماری هایی که با این دارو قابل درمان هستند شامل سرماخوردگی معمولی, آنفولانزا, برونشیت حاد, برخی از گلودردها, آبریزش بینی و بیماری های گوش می باشد.
آنتی بیوتیک در درمان برخی از بیماری ها به صورت داروی تکمیلی نیز موثر می باشد مانند: جوش و آکنه، برونشیت،کنژنکتیویت یا التهاب ملتحمه، عفونت گوش، عفونت های جنسی و مقاربتی، عفونت پوست، گلودرد استرپتوکوک و عفونت ادرار از آن دسته می باشند, پزشک جهت درمان عفونتهای باکتریایی این دارو را تجویز میکند. آنتیبیوتیکهایی که طیف محدودتری دارند تنها در برابر چند نوع از باکتریها موثر هستند, برخی از آنتیبیوتیکها به باکتریهای هوازی حمله میکنند در حالی که برخی دیگر باکتریهای غیرهوازی را مورد هجوم قرار می دهند.
یکی از مزایای آنتی بیوتیک این است که آنها به سلولهای طبیعی بدن آسیب وارد نمیکنند و این موضوع برای هر دارویی یک مزیت فوق العاده به حساب می آید. از این خصلت دارو میتوان برای درمان انواع بیماری های سرطانی بهره برد؛ چرا که بیشتر داروها مورد استفاده برای درمان سرطان، معمولا به دیگر سلولهای بدن آسیب میرسانند.
عوارض مصرف:
مصرف بی رویه و یا خودسرانه آنتی بیوتیک می تواند عوارضی از جمله اسهال، تغییر رنگ ادرار، سوزش هنگام ادرار کردن، تب، تغییر در دوره های قاعدگی، تورم زبان، سیاه شدن زبان، حتی مو در آوردن روی زبان، خستگی و بی حوصلگی، آلرژی و آسم را در پی داشته باشد.
بروز مشکلات گوارشی مانند حالت تهوع, اسهال, استفراغ یکی از رایجترین شکایت های بیمارانی است که آنتی بیوتیک مصرف می کنند. مصرف مایعات فراوان و پرهیز از غذاهای حاوی فیبر زیاد ممکن است به کنترل این شرایط تا زمان اتمام دوره مصرف دارو کمک کند.
آنتی بیوتیک ها می توانند موجب رشد بیش از حد باکتری ها در روده کوچک شوند که می تواند به بروز نفخ و کرامپ که حتی پس از توقف مصرف دارو نیز ادامه می یابند، منجر شود. این نوع از عفونت به طور معمول نیازمند آنتی بیوتیک های بیشتر، اما متفاوت است تا تعادل باکتریایی روده به حالت عادی باز گردد.
مصرف خودسرانه آنتی بیوتیک در برخی از موارد می تواند با عوارض خطرناک برای سالمندان، زنان باردار و شیرده همراه باشد. در مصرف بی رویه این دارو میکروبهای مفید در دستگاههای گوارش را هم از بین میبرند. از سویی اگر آنتیبیوتیک به میزان کافی هم مصرف نشود، غلظت آن در سرم خون کاهش مییابد و تنها میکروبهای مفید یا کمتر مقاوم از بین میرود و در واقع اجازه رشد برای باکتریهای مقاوم صادر میشود.
آنچه مسلم است این دارو از انواع مختلفی برخوردار می باشد مانند:
پنیسیلین ها
تتراسیکلین ها
سفالوسپورین ها
کینولونز
لینکووایسین ها
ماکرولیدها
سولفونامید ها
گلیکوپپتید
آمینوگلیکوزید ها
کارباپنم
دستورالعمل:
استفاده دارو در یک دوره زمانی خاص: این دارو را باید حتی در صورت بهبود به طور کامل مصرف کرد چرا که در غیر این صورت احتمال بروز باکتری مقاوم وجود دارد.
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.